domingo, 20 de mayo de 2018


 Os 5 coches eléctricos máis sedutores do momento.
A tendencia parece imparable: todas as marcas apostan polo coche eléctrico e a oferta cada vez é máis ampla. O futuro pasa polos vehículos limpos. E, aínda que a transformación de mercado está na súa fase inicial, aos poucos os coches a pilas van gañando mercado. En 2017 alcanzáronse 8.645 matriculacións, segundo datos da Asociación Española de Fabricantes de Automóbiles e Camións (Anfac), o que supuxo un crecemento do 82% respecto ao ano anterior.
A Axencia Europea do Medio Ambiente sinala que o 13% das partículas contaminantes nos 28 países da Unión Europea proveñen do transporte por estrada; a alternativa real aos motores de combustión son os eléctricos, que van deixando atrás algunhas das súas desvantaxes iniciais. Como o prezo, por exemplo: seguen sendo máis caros que os modelos tradicionais, pero as axudas da administración (con subvencións de ata 5.500 euros segundo os diferentes plans de apoio do Goberno) animan aos condutores, que tamén se benefician dalgunhas exencións fiscais e do prezo da electricidade, moito menor que o dos combustibles tradicionais.
En canto á autonomía, outro dos receos dos automobilistas, os modelos actuais han mellorado moito e cobren sobradamente as necesidades urbanas de calquera condutor. E é certo que na estrada aínda xeran certa inseguridade (ante a ausencia dunha infraestrutura adecuada de recarga), pero a evolución das baterías será probablemente rápida. De momento, estes son os coches eléctricos que máis seducen aos condutores.
 RENAULT  ZOE
Renault_Zoe_electricoNacido directamente como eléctrico puro (non baseado nunha versión anterior), o modelo da marca francesa ofrece unha autonomía teórica de 403 quilómetros que quedan nuns 300 cando se conduce de forma  despreocupada. Unha boa cifra. E os seus 92 CV responden ben en cidade, correctamente na estrada e de modo aceptable en autoestrada, e o comportamento tamén é adecuado en zonas de curvas. A pesar do seu pequeno tamaño (4,08 metros), o Renault  Zoe permite un acceso cómodo e, ademais, é capaz de aloxar a cinco adultos, aínda que os de atrás irán algo apertados. A pantalla central ofrece unha información moi completa que axuda a entender o coche. Como contrapartida, o interior resulta algo austero, con poucos detalles e unha  tapicería de calidade non moi alta.

NISSAN  LEAF
Nissan_Leaf_electricoO eléctrico máis vendido do mundo ten tamén unha moi boa aceptación en España, e aínda máis agora que a marca xaponesa ha actualizado o modelo . E mellorouno moito: á parte de que a autonomía real supera os 300 quilómetros, o modelo inclúe o sistema  ProPilot de condución  semiautónoma, capaz de ocuparse de todo por si só en autoestrada (sempre polo mesmo carril, iso si). O novo  Nissan  Leaf condúcese mellor (a dirección é moito máis directa e precisa) e o deseño tamén mellorou notablemente, tanto por dentro como por fóra, e o mesmo ocorre co equipamento tecnolóxico. Como novidade mecánica, o e-Pedal permite acelerar e frear por completo o coche co acelerador, ao mesmo tempo que se rexenera enerxía. Pero non todo mellorou: a comodidade interior e a habitabilidade non son o seu forte, e menos para un coche do seu tamaño (4,48 metros).
BMW i3

BMWi3_electricoSeguramente sexa un dos modelos eléctricos máis orixinais de cuantos comercialízanse en España, cun deseño sofisticado e distintivo, de aspecto evidentemente futurista. O eléctrico máis rechamante. Pero para decidirse por el hai que sopesalo ben e saber con exactitude que uso váiselle a dar: as vantaxes son moitas, pero tamén hai uns cuantos inconvenientes.
Entre os aspectos positivos, por exemplo, destacan un motor moi potente (170 CV) e unha aceleración propia de modelos de alma deportiva: de 0 a 100 km/ h en 7,3 segundos. E isto tradúcese en que é áxil, rápido e moi divertido para moverse pola cidade. Ademais, a autonomía mellorou e alcanza o 300 km oficiais (ata 230 de uso real). E é un  BMW, con todo o carácter (e a calidade) que ofrece a marca alemá.
No outro lado da balanza, aspectos como un maleteiro pequeno, só catro prazas e un acceso complicado ás prazas traseiras. Ademais, é bastante máis caro que os seus competidores.
SMART FORTWO

SMARTFORTWO_electrico
Outro eléctrico con espírito urbano que desprega todas as virtudes do seu irmán de combustión (un coche áxil, sinxelo de conducir e fácil de aparcar) e engade algunhas vantaxes novas, como un novo deseño moi atractivo e unha oferta especial xunto cunha compañía eléctrica: 10.000 quilómetros de recargas gratis. Ademais, se o condutor vai facer unha viaxe longa por estrada, a marca ofrécelle un Mercede s en aluguer a un prezo especial.
Do que non pode presumir demasiado o  Smart eléctrico (que tamén se comercializa nas versións  Cabrio e  Forfour) é de autonomía, que queda nuns 120 quilómetros de uso real. Non é moito, aínda que para a cidade pode ser suficiente.
VOLKSWAGEN E-GOLF
Volkswagen_eGolf_electricoO compacto alemán leva xa case catro anos no mercado e en 2017 deu un gran salto de calidade cunha nova versión: a autonomía aumentou ata os 300 quilómetros oficiais (ata 230-240 en uso real) e o motor gañou tamén potencia para chegar ata 136 CV. Tampouco está nada mal a aceleración (de 0 a 100 km/ h en 9,6 segundos), mentres que a velocidade máxima está limitada a 150 km/ h. En canto á condución, silenciosa e relaxante como na maioría dos eléctricos, trátase dun dos modelos que máis se asemella ao comportamento dos coches tradicionais.
A todo o anterior súmanse as virtudes dos Golf de combustión en canto a imaxe, espazo, presentación e calidade de conxunto, pero tamén hai inconvenientes: o prezo é bastante elevado e o maleteiro resulta moi reducido.


“O eléctrico competirá en prezo co diésel”.
Na próxima década, o custo da mobilidade nun vehículo eléctrico será menor que nun coche de combustión. Non é unha crenza, está bastante claro. As marcas automobilísticas, Volkswagen entre elas, van querer comercializar en breve centos de miles de vehículos eléctricos. Necesitan ser atractivos”. Así o explica  Christian  Senger, responsable de Desenvolvemento de Produto e  Electromovilidad da insignia Volkswagen, propiedade do grupo  homónimo no marco do Salón Internacional do Motor, en Xenebra. Súa é a responsabilidade do crecemento de toda a familia I.D., as siglas que agrupan os eléctricos da marca e de algo menos visible pero moito máis relevante: a plataforma  MEB, a que permitirá ao grupo fabricalos.
Esta plataforma, tal e como anunciou o grupo na súa presentación de resultados o pasado martes, instalarase en 16 das 120 plantas que a compañía ten en Europa, China e EEUU entre 2018 e 2022. Destas, 10 pertencen á insignia Volkswagen:  Wolfsburg,  Dresden e  Bratislava (Eslovaquia) que xa  ensamblan coche eléctrico; para 2020, chegarán  Zwickau, “que se converterá nunha fábrica exclusiva de vehículos eléctricos para a súa insignia e outras do grupo, como Seat ou Audi” e tres en China,  Qingdao,  Anting e  Foshan. Para 2022, súmanse dúas fábricas máis en China e unha en EEUU (en  Chattanooga). En total, un millón de unidades producidas só para a marca Volkswagen e tres millóns para o conxunto do grupo sairán destas factorías en 2025. “Non hai un fabricante que presentase un plan tan ambicioso en mobilidade eléctrica”, sinala  Senger.
E esta ambición enfróntase á primeira dúbida, quen comprará estes coches? A finais de ano, chegarán ao mercado o IDE e o IDE  Crozz, o  remedo eléctrico do superventas Golf e  Tiguan, con entre 400 e 600 quilómetros de autonomía. “Estes coches están orientados ao mercado de particulares, aínda que entre un 30% e un 40% véndanse a frotas, como ocorre co  Tiguan ou o Golf. Esperamos que un de cada cinco clientes de Golf opten por un IDE e máis do 20% dos clientes do  Tiguan aposten por un IDE  Crozz eléctrico”, detalla  Senger.
Esta convicción, que supera as cotas de mercado que os coches limpos teñen nos países (de ao redor do 5% das novas matriculacións europeas) baséase no programa de incentivos que a marca lanzou en Alemaña. Tal e como explicou o presidente da insignia  VW,  Herbert  Diess, en  Wolfsburgo o pasado mércores, “a xente está a desexar cambiar a coches eléctricos se o prezo permíteo. Cremos que podemos sacar o IDE ao mercado a un prezo competitivo cos seus homólogos competidores de diésel”. “Recárgaa é máis barata, os custos de operación, o mantemento, incluso o aparcadoiro é máis barato”, apostila  Senger. “Cando os custos do diésel suban ou as barreiras de uso sexan maiores, será o momento no que o coche eléctrico cambiará definitivamente as regras da mobilidade e isto vai pasar en menos de 10 anos. Isto dános a confianza de que o noso ambicioso plan ten futuro”, di.
Pero non serán competitivos en prezo por si sós, senón que virán acompañados por unha serie de servizos que abaratarán e facilitarán o seu recarga e operación, como solucións de almacenamento para fogares (que non custarán máis de 300 euros, segundo apuntan) ou recargas intelixentes para empresas que dean flexibilidade e rapidez ao uso. E chega a seguinte dúbida, afectará á estabilidade e  operabilidad da rede eléctrica o uso destes vehículos? “O sistema non aprecia este consumo extra de enerxía mentres estes coches mantéñanse por baixo do 5% do parque automobilístico xeral (en España a día de hoxe, roldan o 1%) e mentres esta porcentaxe crece, o país pode ir realizando cambios para adaptar a rede”.  Senger apunta ademais que as probas realizadas pola compañía en  Wolfsburgo (Alemaña), a través da instalación de baterías de para consumo doméstico en casas, permítelles avanzar que “un de cada cinco coches nesta cidade poderían ser eléctricos sen que afectase o sistema enerxético”. Para recárgaa en longas distancias, o grupo pertence á  joint  venture  Ionity, con Ford,  Daimler e  BMW, que instalará 400 puntos de recarga rápida en Europa ata 2020.
A última pregunta, de momento, lévanos a pensar: hai baterías suficientes? “Necesitamos comprar dúas veces a produción global de baterías de 2015. Todos os provedores que traballan hoxe neste tema, en conxunto, só cobren a metade das nosas necesidades para 2025. Cando Volkswagen faga o desembarco real dos seus produtos no mercado, non haberá un só provedor que se poida permitir o luxo de quedar sen unha porción do noso negocio”, afirma  Senger, convencido.
O grupo Volkswagen lanzou o pasado mes de outubro un programa de compra de baterías valorado en 50.000 millóns de euros. A día de hoxe, “xa temos provedores en Europa e en China. Anunciaremos pronto o de América do Norte”, sinala o directivo. Os acordos en Europa e China están valorados en 20.000 millóns. “Estamos ante unha especie de escaseza de provedores pero somos o maior comprador. Necesitamos economías de escala e produtores de volume. Os nosos acordos son a longo prazo e iso dá seguridade aos subministradores, que están a investir probablemente máis diñeiro nos seus desenvolvementos dos que nós dedicamos aos coches”, explica  Senger.
Pero, e a materia prima? “O  litio é caro porque hai moita demanda. Pero os procesos de extracción e utilización están a cambiar e de momento, aínda temos unha xanela de dous anos antes de que a produción de baterías para coches eléctricos dispárese”, afirma. E cando esta fabricación explote, “terá un impacto forte na economía mundial”. “Agora, hai moita dependencia de provedores asiáticos, especialmente de China, pero xa empezan a xurdir en Australia e outros lugares, o que fai pensar que haberá alternativas. É un bo momento para innovar en materiais, ademais”, apunta. “Isto vai cambiar a economía mundial, si, pero xogamos cunha posición de vantaxe e en certo xeito, coas nosas regras. Seremos o maior consumidor mundial de produtos de  litio de alta tecnoloxía e por iso, temos unha responsabilidade. É o noso traballo traducir e levar ao mercado todos os avances que os provedores poidan conseguir neste sentido. Cremos que estamos no bo camiño”, asegura.


Os taxis voadores sen condutor aterran en Nova Zelandia.
Un taxi voador eléctrico e autónomo capaz de despegar e aterrar de forma vertical. Así é o vehículo que a empresa de coches aéreos  Kitty  Hawk estivo probando en segredo desde outubro de 2017 na rexión de  Caterbury, na Illa Sur de Nova Zelandia. A compañía, propiedade do cofundador de Google,  Larry  Page, aspira a revolucionar o transporte aéreo privado na próxima década.
Este vehículo con forma de avión, presentado este martes e bautizado como Cora, non necesita pista de aterraxe. Coas súas 12 hélices, é capaz de despegar desde contornas reducidas, por exemplo, unha azotea. A compañía asegura que o taxi voador "ten o potencial de transformar espazos como teitos de edificios e estacionamentos en lugares próximos para despegar". Ademais, pode percorrer ata 100 quilómetros nunha soa viaxe e alcanzar unha velocidade de 150 quilómetros por hora.
Con todo, o seu punto forte con respecto ás avionetas que actualmente se usan para conectar diferentes lugares de Nova Zelandia é que é autónomo. Por tanto, o pasaxeiro non terá que ter coñecementos sobre aviación para utilizalo.
O Cora apenas se parece ao anterior prototipo da compañía. O  Flyer, presentado en abril de 2017, só estaba deseñado para sobrevoar superficies con auga e alcanzaba unha velocidade máxima de 40 quilómetros por hora. Este modelo tamén era eléctrico, pero só podía levar a unha persoa. Ademais, non era autónomo, aínda que a compañía aseguraba que pilotalo era tan fácil que se podía aprender nunhas horas.
Unha rede de taxis voadores en tres anos
O gran inconveniente que se atopou  Kitty  Hawk para probar o seu modelo en Estados Unidos é a ausencia de infraestrutura en contornas reais e a falta de regulación que ampare a súa actividade. Por iso, a  emprea está a experimentar cos seus avións en Nova Zelandia. Alí, pechou un acordo co Goberno  neozelandés a través dunha certificación oficial. O obxectivo é lograr unha rede de taxis voadores no país no próximos tres anos.
“A Autoridade de Aviación Central de Nova Zelandia conta co respecto da comunidade reguladora a nivel mundial. Os seus cidadáns abrazan o futuro e o país ten unha economía dinámica que pode servir como un trampolín para Cora. Nova Zelandia construíu un dos ecosistemas enerxéticos de maior sustentabilidade no mundo, co 80% do país funcionando con enerxía renovable, e agora queren aproveitar as vantaxes da revolución dos coches eléctricos”, explicou a compañía nun comunicado.
Do mesmo xeito que  Kitty  Hawk, outras compañías están a apostar polo sector dos vehículos eléctricos e autónomos voadores. Por exemplo, Airbus ou  Uber.  Dara  Khosrowshahi, o director executivo de  Uber, dixo en febreiro que esperaba que nun período de cinco a dez anos a empresa de transporte privada comezase a voar con pasaxeiros nun servizo chamado  Uber  Air.

viernes, 16 de febrero de 2018


Farday  Future avanza un investimento de 1.500 millóns de dólares. Chegada do  FF91 este ano, e xa preparan outro modelo máis alcanzable.
Faraday  Future leva varios anos camiñando no bordo do precipicio. E é que empezar desde cero un fabricante de coches é unha operación extremadamente complicada, que necesita diñeiro, moito, moito diñeiro.
Despois dun tempo dando  bandazos, con anuncios e cancelacións a partes iguais, pero tamén con marchas importantes dentro do equipo directivo con denuncia por roubo de datos incluído, agora parece que chega unha  tandada de boas noticias para a empresa chinesa.
Un investidor de Hong Kong comprometeu inxectar ata 1.500 millóns de dólares para desbloquear a situación de  Faraday. 550 millóns xa estarían na conta do fabricante o que lles levou a reactivar a súa actividade comercial e as presentacións. Unha primeira fase que ademais axudará á posta en marcha da fábrica, situada na localidade de  Hanford,  California, que estiman arrincará a fase de probas este primeiro trimestre, e que  ensamblará as primeiras unidades para entregar antes de terminar este 2018.
Para iso  Faraday pechou os acordos cos subministradores que darán forma ao  FF91. Nomes como  LG  Chem, encargada da batería, os alemáns de Bosch, ademais de varios  desarrolladores xaponeses como  Fuji  Technical e  Miyazu, sen esquecernos do encargado do sistema de condución autónoma, a americana  Velodyne.
Desa forma o  FF91 comezaría as súas entregas antes de finalizar o mes de decembro, marcando un importante fito para a  startup. Un espectacular e enorme  todocamino eléctrico, 5.2 metros de longo, que chamou a atención por ser un dos primeiros dos novos fabricantes en ser presentado, pero tamén por contar cun sistema de propulsión de máis de 1.000 CV de potencia, e unha batería de 130  kWh, que lle proporcionará unha autonomía duns 608 quilómetros baixo o ciclo EPA americano.
Ademais engadirá moitos outros detalles, como un sistema de condución autónoma, ou  autopilotada nunha primeira fase, que estará formado por 10 cámaras de alta resolución, 12 sensores, e un detector  LiDAR.
Pero non termina aí a cousa. Durante unha recente presentación tamén se mostrou o primeiro bosquexo do que será segundo modelo de  Faraday. O  FF81. Un  todocamino algo máis compacto e alcanzable que o seu irmán maior. Un modelo do que de momento non hai ningunha outra información.


Farday  Future avanza un investimento de 1.500 millóns de dólares. Chegada do  FF91 este ano, e xa preparan outro modelo máis alcanzable.
Faraday  Future leva varios anos camiñando no bordo do precipicio. E é que empezar desde cero un fabricante de coches é unha operación extremadamente complicada, que necesita diñeiro, moito, moito diñeiro.
Despois dun tempo dando  bandazos, con anuncios e cancelacións a partes iguais, pero tamén con marchas importantes dentro do equipo directivo con denuncia por roubo de datos incluído, agora parece que chega unha  tandada de boas noticias para a empresa chinesa.
Un investidor de Hong Kong comprometeu inxectar ata 1.500 millóns de dólares para desbloquear a situación de  Faraday. 550 millóns xa estarían na conta do fabricante o que lles levou a reactivar a súa actividade comercial e as presentacións. Unha primeira fase que ademais axudará á posta en marcha da fábrica, situada na localidade de  Hanford,  California, que estiman arrincará a fase de probas este primeiro trimestre, e que  ensamblará as primeiras unidades para entregar antes de terminar este 2018.
Para iso  Faraday pechou os acordos cos subministradores que darán forma ao  FF91. Nomes como  LG  Chem, encargada da batería, os alemáns de Bosch, ademais de varios  desarrolladores xaponeses como  Fuji  Technical e  Miyazu, sen esquecernos do encargado do sistema de condución autónoma, a americana  Velodyne.
Desa forma o  FF91 comezaría as súas entregas antes de finalizar o mes de decembro, marcando un importante fito para a  startup. Un espectacular e enorme  todocamino eléctrico, 5.2 metros de longo, que chamou a atención por ser un dos primeiros dos novos fabricantes en ser presentado, pero tamén por contar cun sistema de propulsión de máis de 1.000 CV de potencia, e unha batería de 130  kWh, que lle proporcionará unha autonomía duns 608 quilómetros baixo o ciclo EPA americano.
Ademais engadirá moitos outros detalles, como un sistema de condución autónoma, ou  autopilotada nunha primeira fase, que estará formado por 10 cámaras de alta resolución, 12 sensores, e un detector  LiDAR.
Pero non termina aí a cousa. Durante unha recente presentación tamén se mostrou o primeiro bosquexo do que será segundo modelo de  Faraday. O  FF81. Un  todocamino algo máis compacto e alcanzable que o seu irmán maior. Un modelo do que de momento non hai ningunha outra información.


Farday  Future avanza un investimento de 1.500 millóns de dólares. Chegada do  FF91 este ano, e xa preparan outro modelo máis alcanzable.
Faraday  Future leva varios anos camiñando no bordo do precipicio. E é que empezar desde cero un fabricante de coches é unha operación extremadamente complicada, que necesita diñeiro, moito, moito diñeiro.
Despois dun tempo dando  bandazos, con anuncios e cancelacións a partes iguais, pero tamén con marchas importantes dentro do equipo directivo con denuncia por roubo de datos incluído, agora parece que chega unha  tandada de boas noticias para a empresa chinesa.
Un investidor de Hong Kong comprometeu inxectar ata 1.500 millóns de dólares para desbloquear a situación de  Faraday. 550 millóns xa estarían na conta do fabricante o que lles levou a reactivar a súa actividade comercial e as presentacións. Unha primeira fase que ademais axudará á posta en marcha da fábrica, situada na localidade de  Hanford,  California, que estiman arrincará a fase de probas este primeiro trimestre, e que  ensamblará as primeiras unidades para entregar antes de terminar este 2018.
Para iso  Faraday pechou os acordos cos subministradores que darán forma ao  FF91. Nomes como  LG  Chem, encargada da batería, os alemáns de Bosch, ademais de varios  desarrolladores xaponeses como  Fuji  Technical e  Miyazu, sen esquecernos do encargado do sistema de condución autónoma, a americana  Velodyne.
Desa forma o  FF91 comezaría as súas entregas antes de finalizar o mes de decembro, marcando un importante fito para a  startup. Un espectacular e enorme  todocamino eléctrico, 5.2 metros de longo, que chamou a atención por ser un dos primeiros dos novos fabricantes en ser presentado, pero tamén por contar cun sistema de propulsión de máis de 1.000 CV de potencia, e unha batería de 130  kWh, que lle proporcionará unha autonomía duns 608 quilómetros baixo o ciclo EPA americano.
Ademais engadirá moitos outros detalles, como un sistema de condución autónoma, ou  autopilotada nunha primeira fase, que estará formado por 10 cámaras de alta resolución, 12 sensores, e un detector  LiDAR.
Pero non termina aí a cousa. Durante unha recente presentación tamén se mostrou o primeiro bosquexo do que será segundo modelo de  Faraday. O  FF81. Un  todocamino algo máis compacto e alcanzable que o seu irmán maior. Un modelo do que de momento non hai ningunha outra información.


Elon  Musk anuncia novas melloras no  Model 3 tras falar co dono dunha unidade accidentada.
Aínda que aínda non se realizaron as probas de seguridade e os  crash-test pertinentes ao  Tesla  Model 3, varias unidades xa sufriron accidentes, os cales serviron para facernos unha idea do nivel de seguridade pasiva do modelo americano. Hai uns días,  Elon  Musk leu os comentarios do propietario dun  Model 3 accidentado, e ademais de responderlle, parece tomar a decisión de realizar algúns cambios no deseño do vehículo.
O usuario contaba así o seu accidente:
“Lin que os  Tesla son hoxe dos coches máis seguros que hai na estrada. E é certo! O automóbil está sinistrado pero eu estou ben, o meu nocello dereito está inchado por pisar o pedal do acelerador, pero aínda podo camiñar ben. Se isto ocorrese nun vehículo de combustión, estaría morto ou en condicións moito peores. Todos, desde os  paramédicos ata o condutor do guindastre, dixeron que as persoas xeralmente saen peor paradas disto. Xa fixen outra reserva do  Model 3. A miña única queixa é que durante o choque, o brazo do meu pasaxeiro golpeou a pantalla e rompeuna, o que me impediu abrir a  guantera, onde estaba a documentación do coche. Necesita unha opción manual. O meu pasaxeiro tamén recibiu un corte bastante grande no brazo. Talvez deberían agregar un airbag de pantalla. En xeral, é un coche fenomenal e débolle a miña vida a  Tesla“.
Contra todo prognóstico,  Musk escribiu onte en Twitter que tras ler estas declaracións decidira que  Tesla vai implementar unha actualización de software para solucionar a falta dunha apertura manual para a  guantera, así como unha solución física para a pantalla: “Agregar unha función de software para abrir a  guantera automaticamente cando o automóbil detéñase despois dun choque. Veremos como unir unha delgada lámina de plástico á fronte ou atrás da pantalla“. Con todo, non concretou cando se introducirán ditas melloras.